۱۳۸۸ آذر ۷, شنبه

هوش ربای

مست چشم است و سیه موی و پریشان جامه؛
آن که بُرده ست ز سر هوش به هر هنگامه

راز ِ هادی فظ مجنون به سرایش برسد؛
گر رسانم به درش معرفت ِ این نامه

هیچ نظری موجود نیست:

ارسال یک نظر